Maandag - vervolg

Het bezoek, zoals aangekondigd, naar O’Reilly van gisterenmiddag is door omstandigheden niet doorgegaan. In plaats daarvan zijn we maandagmiddag naar de Gloeiwormen Grot en de Natural Bridge met erachter een waterval geweest. In de koele en donkere omgeving van de Natural Bridge Grot, hebben miljoenen gloeiwormen hun tehuis. Deze kleine beestjes zijn overdag onzichtbaar voor het oog maar als het donker is het een spectaculair gezicht. Toen wij er waren hebben we er een tiental gezien. Het lijkt, als je omhoog naar het plafond van de grot kijkt, op een soort sterrenhemel. Het zijn net lichtgevende speldenprikjes met een zeer felle paarsblauwe kleur. Heel bijzonder, dit was voor het eerst dat we gloeiwormen gezien hebben. En dan is het schrikken: het leek alsof er iets langs je hoofd vloog, steeds weer een geruis en weg was het. Het bleken langs-vliegende vleermuizen te zijn waarvan er honderden in de grot bij de gloeiwormen leven. De tocht er heen gaat door een prachtig landschap, zeer groen en bergachtig, met soms zeer steile hellingen.

Op de terugweg kwamen we bij een splitsing waarvan we even niet wisten welke kant we opmoesten. Elma heeft toen naar een boer gezwaaid en aan hem hebben we gevraagd of het beter was linksaf of rechtsaf te slaan. Hadden we beter niet kunnen doen want het duurde ongeveer 20 minuten dat hij met pen en papier probeerde uit te leggen hoe we het beste konden rijden. Het was een echte Australiër met Ierse voorouders uit 1840. Hij vond het waarschijnlijk leuk om “gestrandde” toeristen weer op weg te helpen. We moesten rechtsaf…..