30 & 31 januari 2007

30 januari 2007-dinsdag

We hebben de ochtend heel relaxed doorgebracht in de tuin voor ons resort met lezen, wat een rust en alleen maar geluiden van vogeltjes.Na de lunch zijn we naar Victoria Falls gereden.
Als je ergens je auto parkeert dan komen er gelijk een aantal jongelui op je af die op de wagen willen passen.We hebben gehoord dat slechts 25% van de mensen die zouden kunnen werken een baan heeft. Dit schetst wel hoe de situatie hier is. In het stadje kom je om de haverklap Tourist Police tegen. Overal zie je ze staan. Om informatie te geven en waarschijnlijk om te voorkomen dat toeristen iets zou kunnen overkomen wat een negatief imago zou kunnen veroorzaken in de rest van de wereld.

We zijn naar het oudste hotel gegaan “Het Victoria Falls Hotel” uit wat we gehoord hebben van 1897.
Koningin Elisabeth en haar zuster Margaret, hun moeder hebben hier nog geslapen; evenals Prins Bernhard die hier op dienstreis was voor het World Life Fund.
Vanaf de tuin van het hotel heb je van de ander kant een gezicht op de brug die Zimbabwe verbindt met Zambia. De watervallen zijn echter niet te zien. Wel een prachtig uitzicht op het water dat van The Falls afkomt en dat wild heel diep beneden zijn weg baant. Het enige dat van The Falls te zien is de enorme wolken waterdamp die er van afkomt.Het weer is vandaag geheel bewolkt en de temperatuur is vrij laag (22 graden?).Als het weer morgen wat zonniger is gaan we voor het eerst The Falls bezoeken.

Daarna weer teruggelopen naar het hotel waar we om ong. 16:15 een High Tea besteld hebben.
Het Hotel ziet er uit als een museum. Veel foto’s uit vroegere tijden wat erg interessant was om te zienOm ongeveer 17:30 zijn we terug gereden richting het resort. We hebben toen besloten om nog een stuk door te rijden. Niet voor niets. Veel impala’s gezien, wrattenzwijnen, prachtige vogels.Het weer was weer opgeknapt met als gevolg een mooie zonsondergang.

31 januari 2007-woensdag

Allereerst M & M VAN HARTE GEFELICTEERD MET JULLIE TROUWDAG!

Vanochtend voor het eerst bezoek van een AAP in de tuin. We zaten koffie te drinken en ineens zag ik [L] iets bewegen in mijn ooghoek, ik keek op en zag een aap aan komen wandelen bij de buren vandaan, het was een flinke jongen hoor! Ik [we] schrok me de tandjes [hahaha]. We wisten even niet wat te doen, er wordt overal gewaarschuwd dat ze gevaarlijk zijn, we moeten zelfs de keukendeur op slot doen en de sleutel eruit halen want ze weten zelfs de deur te openen met de sleutel en halen dan alles wat eetbaar is uit de keuken en zelfs uit de koelkast waar ook een slot op zit [relax hè]. Uiteindelijk is die aap uit eigen beweging weggegaan. [Schrok zeker van ons! Hahaha]

Vandaag dan eindelijk het bezoek aan The Victoria Falls # 7 van de wereldwonderen.Er zijn twee mogelijkheden: de Zimbabwe-kant en de Zambia-kant.We kozen voor de Zambia-kant omdat we gehoord hebben dat die kant de mooiste is.
Daarvoor moet je natuurlijk wel de grens over, dat hebben we te voet gedaan! Eerst toestemming vragen aan de Zimbabwe – autoriteiten om voor een paar uur naar de andere kant te mogen. Stempel in paspoort en klaar en we hoefden geen dollars te betalen. Dan door niemandsland naar de andere kant lopen over de brug die de twee landen met elkaar verbindt. Op de brug natuurlijk de mogelijkheid om te bungy-jumpen 100 meter naar beneden. Niet gedaan.
In het grenskantoor van Zambia netjes vragen of je voor een paar uur The Falls mag zien. Voor USD 10 zijn we naar Zambia gelopen. (I.p.v. USD 65 voor een normaal visum). We kwamen in gesprek met een Poolse groep toeristen en zijn met die lui de grens overgetrokken.

De waterval is inderdaad immens groot (108 meter diep en 1700 meter breed en is de Zambezi rivier) en een donderend geweld van vallend water. Een Poncho is geen overbodige luxe en die hebben we dan ook gehuurd.Even later valt de regen met bakken neer uit de hemel. Natuurlijk geen regen maar het water van The Vic Falls [wordt hier zo genoemd!]. Na 1½ rond gelopen te hebben zijn we richting de brug gegaan.Al met al een prachtige ervaring. Hoe moet Livingstone zich gevoeld hebben toen hij onder andere omstandigheden in 1855 The Victoria Falls als eerste blanke heeft aanschouwd.
[L] Nog steeds last van mijn teentje! Kees hoest verschrikkelijk! Pas vandaag lijkt het beter te gaan met de hoest.

Verslag 2 - 24 jan t/m 29 jan

24 januari 2007-woensdag

Vertrek 10:10 naar Johannesburg. We hadden wel nog drie kwartier vertraging omdat er een onderdeel verwisseld moest worden en we moesten bij het begin van de startbaan het ijs van de vleugel laten spuiten.
Uiteindelijk om ongeveer 11:00 de lucht in richting Rotterdam.
We hebben nog gekeken of Steijn stond te zwaaien omdat we precies over het centrum van Rotterdam vlogen om ong. 11:11.

We hebben de verjaardag van El aan boord gevierd. Het uitpakken van het cadeau van jullie was wel even slikken en emotioneel.
(De geplande foto hier kon niet geladen worden, Misschien later)
Elma heeft nog een cadeau van de KLM gehad in de vorm van een fles Grand Vin de Bordeaux CHATEAU CARIGNAN PRIMA 2002.

Na aankomst werden we opgehaald door iemand van het Hotel die al stond te wachten.
Wij zijn vrij snel in slaap gevallen.

25 januari 2007-donderdag

In de ochtend na het ontbijt zijn we naar het vliegveld gebracht om daar de huurauto bij Alamo op te halen. Een minpunt: de vereiste papieren voor Zimbabwe waren nog niet aanwezig. Die zouden ze wel doorfaxen naar het eerste Hotel in Botswana in Francistown.

Het eerste stuk van ongeveer 230 km ging via Pretoria naar Warmbaths.
We hebben geslapen in een resort aangelegd bij de minerale bronnen. De naam Warmbaths zegt het al.26 januari 2007-vrijdag

Vertrek 08:15 naar Botswana - Francistown. Een afstand van ongeveer 600 km.Om de grens over te komen moet je veel geduld tonen. Niemand heeft haast en dan is er 1 loket waar ook vrachtwagenchauffeurs met inklaringspapieren moeten afrekenen.
Wij moesten alleen even de wegenbelasting betalen.
Het duurde ongeveer 1 ½ uur in totaliteit.
Weer op weg door Botswana naar Francistown waar we ongeveer 16:00 aankwamen.
Het is een prachtig hotel met chalets op palen gebouwd.
(De geplande foto hier kon niet geladen worden, Misschien later)FOTO172
Helaas het hotel had nog geen fax van Alamo ontvangen. Het betekent dat je zonder die papieren Zimbabwe niet in komt. Ze hadden wel internet en we konden daarom wel een email verzenden naar Alamo met een urgente strekking erin. Maar het was ondertussen wel ongeveer 16:50 in de middag. Dus veel respons is er eigenlijk niet te verwachten. We dachten misschien komt het in de loop van de avond wel.
Om 18:00 hebben we ons bij het gezelschap gevoegd aan de bar omdat er 1 x per week Happy Hour gehouden werd. We hebben toen kennis gemaakt met een aantal blanken die hier woonden. Ze hebben ons allerlei raadgevingen gegeven over wat er komen ging. Dat de weg naar Kasane (ons volgende reisdoel op zaterdag) heel erg slecht was, vol met potholes en dat de rit daardoor heel lang zou kunnen duren. Ze adviseerde om heel vroeg weg te gaan.Weer gevraagd of er een fax ontvangen was. Maar nee…..
Na het Happy Hour zijn we gaan dineren en op tijd naar bed gegaan.

27 januari 2007-zaterdag

Weer gevraagd of er een fax ontvangen was. Maar nee…..
Om 09:00 toch vertrokken naar Kasane ongeveer 500 km rijden.
Onderweg ongeveer 6 olifanten gezien die net de weg overstaken en even verderop zich gingen wassen in een waterpoel.
(De geplande foto hier kon niet geladen worden, Misschien later)FOTO28
En dat terwijl je niet in een wildpark bent. Wilde dieren lopen overal gewoon rond. Ook veel Antilopen en Zwijnen.De potholes waren er op bepaalde stukken wel maar het is toch nog wel meegevallen en we kwamen om 14:30 aan in ons hotel Chobe Safari Lodge. Natuurlijk weer gevraagd of er een fax was gekomen. Antwoord: nee… Er kwamen ook heel veel apen het hotelterrein oprennen in de namiddag. Grote en kleine apen. Ze klommen op de chalets en renden maar heen en weer op zoek naar voedsel.
We zijn in gesprek gekomen met een supervisor van het hotel (een blanke uit Namibia) die direct voorstelde dat hij Johannesburg ging bellen omdat hij direct de ernst van de situatie inzag.
Uiteindelijk heeft hij ongeveer 4 keer contact gehad met Alamo. En dat allemaal op zaterdagavond.‘s Avonds en diner buffet buiten op het terras met uitzicht over de Chobe rivier en ondergaande zon.FOTO83


28 januari 2007-zondag

In de ochtend als eerste gevraagd of er nu eindelijk een fax was binnengekomen maar toch nog steeds niet en we zouden over een paar uur richting Zimbabwe vertrekken….
We hadden afgesproken met de supervisor om 09:00 en die ging direct weer Johannesburg bellen.
Wat blijkt Alamo had de fax gestuurd en van de bevestiging gekregen dat het hotel de fax in goede orde had ontvangen. Het lag in het bakje van de supervisor. Uiteindelijk!!! En net op tijd.Voordat we naar Zimbabwe gaan zijn we de omgeving nog een uurtje gaan bekijken. En vlak bij het vliegveldje om de hoek bij het hotel zagen we weer een olifant gewoon langs de weg takken van bomen eten.
(De geplande foto hier kon niet geladen worden, Misschien later)FOTO203

En dan nu op weg naar de grens met Zimbabwe op ongeveer 15 km afstand.
Veel papiertoestanden, veel dollars betalen, US$ 60 voor 2 visa, US$ 15 voor wegenbelasting, US$ 6 voor carbon tax (wat het ook moge wezen) en US$ 35 voor een third party verzekering (aanvullend op de verzekering behorende bij de wagen. Het nam bij elkaar toch nog een uur in beslag omdat er verder geen hond de grens overging. We waren de enigen. Wie gaat er nu naar Zimbabwe zou je zo zeggen.
En dan eindelijk mogen we langs het bord “Welcome to Zimbabwe” rijden.
Nu nog ongeveer 90 km naar Victoria Falls stad.

We zijn direct naar het resort gereden, we hebben de koffers uitgepakt en wat gerelaxt.
Wij zijn in de namiddag het resort gaan verkennen en we hadden op de bovenste verdieping van het bijbehorende hotel een prachtig uitzicht over de vallei met waterpoelen. Heel veel wild komt hier langs om gebruik te maken van het water. Buffels, antilopen, herten, ooievaars maar nog geen olifanten.
(De geplande foto hier kon niet geladen worden, Misschien later)FOTO280
’s Avonds zijn we gaan eten in het stadje bij een restaurant genaamd MAMA.


29 januari 2007-maandag

De gehele ochtend gebruikt om alle papieren en het geld uit te zoeken.

Vanmiddag hebben we voor de eerste keer de Victoria Falls (hier heet het de VIC FALLS) gezien vanaf de rivierzijde dus nog niet de echte watervallen. Wel de dikste boom (the Big Tree) veel apen, antilopen, herten etc gezien.

Reisverslag Zuid-Afrika, Botswana, Zimbabwe nr 1

Maandag 22 januari 2007 - overmorgen gaan we vertrekken.
Vlucht KL591 ziet er wat beschikbare plaatsen erg gunstig uit.
De koffers staan al half gepakt klaar en alles wat nog gedaan moet worden handelen we af.